*برای مشاهده به ادامه مطلب بروید*








پوست این میوه درون آب به تصفیه‌کننده‌ای تبدیل می‌شود که از تمامی تصفیه‌کننده‌های شیمیایی شناخته‌ شده، به مراتب مؤثرتر و کم‌خطرتر است.

در حال حاضر برای تصفیه آب و حذف فلزات سنگین از آن از موادی مانند اکسیدسیلیسیوم، سلولز و یا اکسیدآلومینیوم استفاده می‌شود. این شیوه جذب فلزات سنگین از آب پرهزینه است و عوارض جانبی بالقوه‌ای دارد که از حضور اسیدهای متعدد در گروه‌هایی مانند کربوکسیلیک و فنلیک که برای انجام این فرایند لازم هستند، ناشی می‌شود.

محققان میگویند به نظر می‌رسد استفاده از پوست موز، راه حل مؤثر و بی‌خطری باشد

جالبست بدانید هر دو روش موفقیت‌آمیز بوده‌اند و پوست موز توانسته بهتر از تصفیه‌کننده‌های شیمیایی فلزات سنگین را از آب جدا کند و در خود نگهدارد.